Hayat gerçekten o kadar garip ki, 'garip' kelimesi bile' garabeti' anlatmakta kifayetsiz kalıyor. 

Hayat ve Ölüm...

İlk bakışta birbirine çok zıt iki sihirli kelime gibi duruyor

Aslında hayat=ölüm, ölüm=hayat

Sonun başlangıcı, ya da başlangıcın sonu...

Hayat ve Ölüm;

Et ve tırnak, gece ve gündüz, yaz ve kış gibi...

Hayat çok garip tıpkı ölüm gibi...

Ölüm kasavet veren, hiç kimsenin üstüne almadığı, kendine yakıştırmadığı ancak dün kendine yakıştıramayanların sonunda yüzleşmek zorunda kaldığı gerçeğin ta kendisi...

Hayat; neşe, eğlence, sevgi, bahar

Ölüm; yarışın ya da sınavın sonu, aslında gerçek hayatın başlangıcı.

Hayat ne garip...

Varsın, soluk alıyorsun, hüzünleniyorsun, tebessüm ediyorsun, bağırıyorsun ve yoksun.

Her şey göz açıp kapayıncaya kadar...

Tuhaf, hem de çok tuhaf...

Köşe başında karşılaşıp veya 5 dakika önce telefonda konuştuğunuz bir tanıdığınızın öldüğünü öğreniyorsunuz.

Az önce yaşıyordu, etrafı seyrediyordu...

Oysa o da ölümü daha önce ölenler gibi kendine hiç yakıştırmıyordu.

Ama yok artık, tek gerçek bu.

Siz hiç çok yakınınızı kaybettiniz mi?

"Evet" anlamında ve büyük bir acıyla kafanızı öne doğru salladığınızı görür gibiyim. 

Onun bu gidişi ani oldu değil mi? tüm ölümler gibi

Onun ölümünden önce ölümü hiç düşünmemiştiniz değil mi?

Size nefesiniz kadar yakındı oysa.

Sizin gibi yaşıyor, tepki veriyor, trafikte sinirleniyordu değil mi?

Maça, sinemaya, markete gitmiştiniz birlikte

Ama o yok artık.

Bir kaç gün yas tuttunuz, ağladınız, hiddetlendiniz, kahrettiniz.

Sonra... Hepsi bu. Her şey eskisi gibi devam etti, ta ki yeni bir acı habere kadar...

Ölenle ölünmüyor ki...

Ölüm yok oluş değil ki aslında

Ne güzel diyor şair: "Ölüm güzel şeydir, işte budur perde arkasından haber, hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber..."

Hayat ve ölüm

İki kardeş gibi

Odun ve kömür, yağmur ve şemsiye gibi...

Her nefsin mutlaka tadacağı bir gerçektir ölüm...

Ve ölüm yaşamak kadar güzeldir.

Ve ölüm, ruhları ve bedenleri ayakta olan ancak hiç 'yaşamayanlar' için yaşamak kadar zordur. 

Hayat ne garip...